Prologos
Ἀπόλλων
θανεῖν πέπρωται καὶ μεταστῆναι βίου.
ἐγὼ δέ, μὴ μίασμά μ’ ἐν δόμοις κίχῃ,
λείπω μελάθρων τῶνδε φιλτάτην στέγην.
ἤδη δὲ τόνδε Θάνατον εἰσορῶ πέλας,
ἱερῆ θανόντων, ὅς νιν εἰς Ἅιδου δόμους
25
μέλλει κατάξειν· συμμέτρως δ’ ἀφίκετο,
φρουρῶν τόδ’ ἦμαρ ᾧ θανεῖν αὐτὴν χρεών.
