Kitap 6
30.6
Si equo maxillae dolent, calido aceto fovendae, et axungia vetere confricandae sunt, eademque medicina tumentibus adhibenda est. Si armos laeserit, aut sanguinem demiserit,medio fere in utroque crure venae solvantur, et thuris polline cum eo qui profluit sanguine immixto, armi linantur, et ne plus iusto exanimetur, stercus ipsius iumenti fluentibus venis admotumfasciis obligetur. Postero quoque die ex iisdem locis sanguis detrahatur, eodemque modo curetur, et hordeo abstineatur exiguo faeno dato.
30.7
Post triduum deinde usque in diem sextum porri succus instar trium cyathorum mixtus cum olei foramini S: -a AR. manat urina S: maturina AR. exiguas potiones S: exigua potione (portione A2) A1. demiserit S: diAR. crure A2c: cruore SA1R. admotum A2R: -am SA1. locis om. AR. et om. AR. hemina faucibus per cornu infundatur. Post sextum diem lente ingredi cogatur, et cum ambulaverit, in piscinam demitti eum conveniet, ita ut natet: sic paulatim firmioribus cibis adhibitis ad iusta per-
30.8
ducetur. At si bilis molesta iumento est, venter intumescit, nec emittit ventos, manus uncta inseritur alvo, et obsessi naturales exitus adaperiuntur, exemptoque stercore posteacunila bubula et herba pedicularis cum sale trita et decocto melli miscentur, atque ita facta collyria subiciuntur, quae ventrem movent, bilemque omnem deducunt.
