Şiir 4
belua, sic pugnas Cilicis laudabat et ictus
et pegma et pueros inde ad velaria raptos.
Non cedit Veiento, set ut fanaticus oestro
percussus, Bellona, tuo divinat et ‘ingens
omen habes,’ inquit, ‘magni clarique triumphi.
125
regem aliquem capies, aut de temone Britanno
excidet Arviragus. peregrina est belua, cernis
erectas inHousmam conj. per for in . terga sudes?‘ hoc defuit unum
Fabricio, patriam ut rhombi memoraret et annos.
Quidnam igitur censes? conciditur? ‘absit ab illo
130
dedecus hoc,’ Montanus ait, ‘testa alta paretur,
quae tenui muro spatiosum colligat orbem,
debetur magnus patinae subitusque Prometheus,
argillam atque rotam citius properate; sed ex hoc
tempore iam, Caesar, figuli tua castra sequantur.’
135
vicit digna viro sententia, noverat ille
luxuriam inperii veterem noctesque Neronis
iam medias aliamque famem, cum pulmo Falerno
arderet, nulli maior fuit usus edendi
tempestate mea; Circeis nata forent an
140
