Şiir 3
quam satis est interdum aliena sumitur arca.
commune id vitium est, hic vivimus ambitiosa
paupertate omnes, quid te moror? omnia Romae
cum pretio, quid das, ut Cossum aliquando salutes,
ut te respiciat clauso Veiento labello?
185
ille metit barbam, crinem hic deponit amati;
plena domus libis venalibus; accipe, et istud
fermentum tibi habe: praestare tributa clientes
cogimur et cultis augere peculia servis.
Quis timet aut timuit gelida Praeneste ruinam
190
aut positis nemorosa inter iuga Volsiniis aut
simplicibus Gabiis aut proni Tiburis arce?
nos urbem colimus tenui tibicine fultam
magna parte sui; nam sic labentibus obstat
vilicus et, veteris rimae cum texit hiatum,
195
securos pendente iubet dormire ruina,
vivendum est illic ubi nulla incendia, nulli
nocte metus, iam poscit aquam, iam frivola transfert
Vcalegon, tabulata tibi iam tertia fumant:
tu nescis; nam si gradibus trepidatur ab imis,
200
