Şiir 14
elatam iam crede nurum, si limina vestra
220
mortifera cum dote subit, quibus illa premetur
per somnum digitis! nam quae terraque marique
adquirenda putas, brevior via conferet illi;
nullus enim magni sceleris labor. “haec ego numquam
mandavi,” dices olim, nec talia suasi.
225
mentis causa malae tamen est et origo penes te.
nam quisquis magni census praecepit amorem
et laevo monitu pueros producit avaros
et qui per fraudes patrimonia conduplicari *y omits; Ruperti delete
dat libertatem et totas effundit habenas
230
curriculo, quem si revoces, subsistere nescit
et te contempto rapitur metisque relictis.
nemo satis credit tantum delinquere quantum
permittas: adeo indulgent sibi latius ipsi.
Cum dicis iuveni stultum qui donet amico,
235
qui paupertatem levet attollatque propinqui,
et spoliare doces et circumscribere et omni
crimine divitias adquirere; quarum amor in te
quantus erat patriae Deciorum in pectore, quantum
