Şiir 14
o pueri,’ Marsus dicebat et Hernicus olim
180
Vestinusque senex; ‘panem quaeramus aratro,
qui satis est mensis; laudant hoc numina ruris,
quorum ope et auxilio gratae post munus aristae
contingunt homini veteris fastidia quercus.
nil vetitum fecisse volet quem non pudet alto
185
per glaciem perone tegi, qui summovet Euros
pellibus inversis: peregrina ignotaque nobis
ad scelus atque nefas, quaecumque est, purpura ducit.’
Haec illi veteres praecepta minoribus, at nunc
post finem autumni media de nocte supinum
190
clamosus iuvenem pater excitat: ‘accipe ceras,
scribe, puer, vigila, causas age, perlege rubras
maiorum leges, aut vitem posce libello,
sed caput intactum buxo naresque pilosas
adnotet et grandes miretur Laelius alas,
195
dirue Maurorum attegias, castella Brigantum,
ut locupletem aquilam tibi sexagesimus annus
adferat, aut longos castrorum ferre labores
si piget et trepidum solvunt tibi cornua ventrem
