Satura 5
Vatibus hic mos est, centum sibi poscere voces,
centum ora et linguas optare in carmina centum,
fabula seu maesto ponatur hianda tragoedo,
vulnera seu Parthi ducentis ab inguine ferrum.
Quorsum haec? aut quantas robusti carminis offas
5
ingens, ut par sit centeno gutture niti?
grande locuturi nebulas Helicone legunto,
si quibus aut Prognes aut si quibus olla Thyestae
fervebit saepe insulso cenanda Glyconi.
tu neque anhelanti, coquitur dum massa camino,
10
folle premis ventos, nec clauso murmure raucus
nescio quid tecum grave cornicaris inepte,
nec seloppo tumidas intendis rumpere buccas.
verba togae sequeris iunctura callidus acri,
ore teres modico, pallentis radere mores
15
doctus et ingenuo culpam deligere ludo.
hinc trahe quae dicis mensasque relinque Mycenis
cum capite et pedibus plebemque prandia noris.
Non equidem hoc studeo, pullatis ut mihi nugis
pagina turgescat dare pondus idonea fumo.
20
