Satura 3
contemnere: sonat vitium percussa maligne
respondet viridi non cocta fidelia limo.
udum et molle lutum es, nunc nunc properandus et acri
fingendus sine fine rota. sed rure paterno
est tibi far modicum, purum et sine labe salinum
25
(quid metuas?) cultrixque foci secura patella,
hoc satis? an deceat pulmonem rumpere ventis,
stemmate quod Tusco ramum millesime ducis
censoremve tuum vel quod trabeate salutas?
ad populum phaleras! ego te intus et in cute novi.
30
non pudet ad morem discincti vivere Nattae?
sed stupet hic vitio et fibris increvit opimum
pingue, caret culpa, nescit quid perdat, et alto
demersus summa rursus non bullit in unda.
Magne pater divum, saevos punire tyrannos
35
haut alia ratione velis, cum dira libido
moverit ingenium ferventi tincta veneno:
virtutem videant intabescantque relicta,
anne magis Siculi gemuerunt aera iuvenci,
et magis auratis pendens laquearibus ensis
40
