Kitap 2
7
cum semel effugit, reddit se prava catenis?
7
“non sum moechus” ais. neque ego hercule fur, ubi vasa
7
praetereo sapiens argentea. tolle periclum:
7
iam vaga prosiliet frenis natura remotis.
7
tune mihi dominus, rerum imperiis hominumque
7
tot tantisque minor, quem ter vindicta quaterque
7
inposita haud umquam misera formidine privet?
7
adde super, dictis quod non levius valeat; nam,
7
sive vicarius est, qui servo paret, uti mos
7
vester ait, seu conservus, tibi quid sum ego? nempe
7
tu, mihi qui imperitas, aliis servis miser atque
7
duceris ut nervis alienis mobile lignum.
7
quisnam igitur liber? sapiens sibi qui imperiosus,
7
quem neque pauperies neque mors neque vincula terrent,
7
responsare cupidinibus, contemnere honores
7
fortis, et in se ipso totus, teres atque rotundus,
7
externi nequid valeat per leve morari,
7
in quem manca ruit semper fortuna. potesne
7
ex his ut proprium quid noscere? quinque talenta
7
poscit te mulier, vexat foribusque repulsum
