Kitap 2
7
vinctus eas, ita te felicem dicis amasque,
7
quod nusquam tibi sit potandum. iusserit ad se
7
Maecenas serum sub lumina prima venire
7
convivam: “nemon’ oleum fert ocius? ecquis
7
audit?” cum magno blateras clamore fugisque.
7
Mulvius et scurrae, tibi non referenda precati,
7
discedunt. “etenim fateor me” dixerit ille
7
“duci ventre levem, nasum nidore supinor,
7
inbecillus, iners, siquid vis, adde, popino.
7
tu cum sis quod ego et fortassis nequior, ultro
7
insectere velut melior verbisque decoris
7
obvolvas vitium?” quid, si me stultior ipso
7
quingentis empto drachmis deprenderis? aufer
7
me voltu terrere; manum stomachumque teneto,
7
dum quae Crispini docuit me ianitor edo.
7
te coniunx aliena capit, meretricula Davum:
7
peccat uter nostrum cruce dignius? acris ubi me
7
natura intendit, sub clara nuda lucerna
7
quaecumque excepit turgentis verbera caudae
7
clunibus aut agitavit equum lasciva supinum,
