Kitap 2
2
cum pecore et gnatis fortem mercede colonum
2
‘non ego’ narrantem ‘temere edi luce profesta
2
quicquam praeter holus fumosae cum pede pernae.
2
ac mihi seu longum post tempus venerat hospes
2
sive operum vacuo gratus conviva per imbrem
2
vicinus, bene erat non piscibus urbe petitis,
2
sed pullo atque haedo; tum pensilis uva secundas
2
et nux ornabat mensas cum duplice ficu.
2
post hoc ludus erat culpa potare magistra
2
ac venerata Ceres, ita culmo surgeret alto,
2
explicuit vino contractae seria frontis.
2
saeviat atque novos moveat fortuna tumultus:
2
quantum hinc inminuet? quanto aut ego parcius aut vos,
2
o pueri, nituistis, ut huc novus incola venit?
2
nam propriae telluris erum natura nec illum
2
nec me nec quemquam statuit: nos expulit ille,
2
illum aut nequities aut vafri inscitia iuris,
2
postremum expellet certe vivacior heres.
2
nunc ager Umbreni sub nomine, nuper Ofelli
2
dictus, erit nulli proprius, sed cedet in usum
