Kitap 1
7
invisum agricolis sidus, venisse: ruebat
7
flumen ut hibernum, fertur quo rara securis.
7
tum Praenestinus salso multoque fluenti
7
expressa arbusto regerit convicia, durus
7
vindemiator et invictus, cui saepe viator
7
cessisset magna conpellans voce cuculum.
7
at Graecus, postquam est Italo perfusus aceto,
7
Persius exclamat: ‘per magnos, Brute, Deos te
7
oro, qui reges consueris tollere, cur non
7
hunc Regem iugulas? operum hoc, mihi crede, tuorum est.’
8
Olim truncus eram ficulnus, inutile lignum,
8
cum faber, incertus scamnum faceretne Priapum,
8
maluit esse Deum. Deus inde ego, furum aviumque
8
maxima formido; nam fures dextra coercet
8
obscaenoque ruber porrectus ab inguine palus,
8
ast inportunas volucres in vertice harundo
8
terret fixa vetatque novis considere in hortis.
8
huc prius angustis eiecta cadavera cellis
8
conservus vili portanda locabat in arca;
8
hoc miserae plebi stabat commune sepulcrum;
