urn:cts:greekLit:tlg0062.tlg071.perseus-grc2
Ποδάγρα
ἥκεις; σαφῶς μήνυσον, ὡς εἰδῶ τάχος.
220
Ἄγγελος
Πρῶτον μὲν ἔλιπον πέντε βαθμῶν κλίμακα,
ξύλων τρέμουσαν διαλύτοισιν ἁρμογαῖς,
ὅθεν μὲ δέχεται κορδυβαλλῶδες πέδον
σχληροῖσι ταρσοῖς ἀντερεῖδον κρούμασιν.
ὅπερ διανύσας ἴχνεσιν ἀλγεινοῖς ἐγὼ
225
ἐστρωμένην χάλιξιν εἰσέβην ὁδὸν
καὶ δυσπάτητον ὀξέσιν κέντροις λίθων.
μεθ’ ἣν ὀλίσθῳ περιπεσὼν λείας ὁδοῦ
ἔσπευδον εἰς τὸ πρόσθε, διάλυτος δέ μου
ἔσυρεν ὀπίσω πηλὸς ἀσθενῆ σφυρά,
230
δι᾿ ἧς περῶντι νότιος ἐκ μελῶν ἱδρὼς
ἔρρει βάσιν μου σαθρὰν ἐκλελυμένῳ.
ὅθεν μὲ δέχεται πᾶν μέλος κεκμηκότα
πλατεῖα μὲν κέλευθος, ἀλλ’ οὐκ ἀσφαλής·
τὰ μὲν γὰρ ἔνθεν, τὰ δέ μ’ ἐχκεῖθ’ ὀχήματα
235
ἤπειγεν, ἠνάγκαξεν, ἔσπερχεν τρέχειν.
ἐγὼ δὲ νωθρὸν ἐλαφρὰ κουφίζων πόδα
δόχμιος ἔβαινον εἰς ὁδοῦ πέζαν στενήν,
ἕως ἀπήνη παραδράμῃ τροχήλατος·
