161
quin etiam, quod iam subrusticum videtur, olim autem politius, eorum verborum, quorum eaedem erant postremae duae litterae, quae sunt in optimus, postremam litteram detrahebant, nisi vocalis insequebatur. Ita non erat ea offensio in versibus quam nunc fugiunt poetae novi. Sicsic A: ita L enim loquebamurloquebamur AL: loquebantur ed. Rom. : qui est omnibuomnibu A: omnibus L ' princeps non omnibusomnib. A : omnium L princeps, et: vita illa dignudignu A: dignum L ' locoque non dignus. Quod si indocta consuetudo tam est artifex suavitatis, quid ab ipsa tandem arte et doctrina postulari putamus?
162
haec dixi brevius quam si hac de re unauna postulata A (oculi errore ex postulari natum), unde una proposita Heerdegen: una posita Stroebel disputarem—est enim locus hic late patens de natura usuque verborum—longius autem quam instituta ratio postulabat.
162
sed quia rerum verborumque iudicium in prudentiain prudentia A: prudentiae L est, vocum autem et numerorum aures sunt iudices, et quod illa ad intellegentiam referuntur, haec ad voluptatem, in illis ratio invenit, in his sensus artem. Aut enim neglegenda fuit nobis voluntasvoluntas Bake: voluptas AL aurium, quibus probari nitebamurnitebamur Stangl: videbamur A: volebamus L , aut ars eius conciliandae reperienda.