Metin
nobilibus Celbis celebratus piscibus, ille
praecipiti torquens cerealia saxa rotatu
stridentesque trahens per levia marmora serras
audit perpetuos ripa ex utraque tumultus,
praetereo exilem Lesuram tenuemque Drahonum
365
nec fastiditos Salmonae usurpo fluores:
naviger undisona dudum me mole Saravus
tota veste vocat, longum qui distulit amnem,
fessa sub Augustis ut volveret ostia muris.
nec minor hoc, tacitum qui per sola pinguia labens
370
stringit frugiferas felix Alisontia ripas.
mille alii, prout quemque suus magis impetus urget,
esse tui cupiunt: tantus properantibus undis
ambitus aut mores, quod si tibi, dia Mosella,
Smyrna suum vatem vel Mantua clara dedisset,
375
cederet Iliacis Simois memoratus in oris
nec praeferre suos auderet Thybris honores.
da veniam, da, Roma potens! pulsa, oro, facessat
invidia et Latiae Nemesis non cognita linguae:
contigit haec melior, Thybris, tibi gloria, quod tu 1
