Mektup 31
qui trifido igne micat nec inania murmura miscet
quique satis caelo soles largitur et imbres,
qui super omne, quod est, vel in omni totus ubique,
omnibus infuso rebus regit omnia Christo:
quo mentes tenet atque movet, quo tempora nostra
125
et loca disponit, quod si contraria votis
constituat nostri, prece deflectendus in illa est,
quae volumus. quid me accusas? si displicet actus
quem gero agente deo, prius est: fiat reus auctor,
cui placet aut formare meos aut vertere sensus.
130
nam mea si reputes, quae pristina, quae tibi nota.
sponte fatebor eum modo me non esse, sub illo
tempore qui fuerim, quo non perversus habebar
et perversus eram falsi caligine cernens,
stulta dei sapiens et mortis pabula vivens.
135
quo magis ignosci mihi fas, quia promptius ex hoc
agnosci datur a summo genitore novari,
quod non more meo geritur: non, arbitror, istic
confessus dicar mutatae in prava notandum
errorem mentis, quoniam sim sponte professus
140
