Mektup 30
CONTINUVTA meae durare silentia linguae
te numquam tacito memoras placitamque latebris
desidiam exprobras neglectaeque insuper addis
crimen amicitiae formidatamque iugalem
obicis et durum iacis in mea viscera versum.
5
parce, precor, lacerare tuum, nec amara paternis
admiscere velis, eeu melle absinthia, verbis.
Cura mihi semper fuit et manet officiis te
omnibus excolere, adfectu observare fideli,
non umquam tenui saltim tua gratia naevo
10
conmaculata mihi est; ipso te laedere vultu
semper et incauta timui violare figura;
eumque tua accessi, venerans mea cautius ora
conposui et laeto formavi lumine frontem,
ne qua vel a tacito contractam pectore nubem
15
duceret in sanctum suspicio falsa parentem.
hoc mea te domus exemplo coluitque colitque
inque tuum tantus nobis consensus amorem est,
quantus et in Christum conexa mente colendum.
Quis tua, quaeso, tuis obduxit pectora livor?
20