Thesauros Edebiyat Şiir Epistularum

Epistularum

Epistularum Ausonius, Decimus Magnus

Mektup 12

 
oblata per antiquarios mora scio promissi mei gratiam expectatione consumptam, Probe, vir optime; in secundis tamen habeo non fefellisse, apologos Titiani et Nepotis chronica quasi alios apologos (nam et ipsa instar sunt fabularum) ad nobilitatem tuam misi. gaudens atque etiam glorians fore aliquid, quod ad institutionem tuorum sedulitatis meae studio conteratur.
 
Libello tamen apologorum antetuli paucos epodos. studio in te observantiae meae impudentissimo. paucos quidem, ut ego loquax iudico; verum tu, cum legens, etiam nimium multos putabis, adiuro benevolentiam tuam, verecundiae meae testem, eos mihi subita persuasione duxisse, nam quis hos diu cogitaret? quod sane ipsi per se probabunt, fors fuat, ut si milli vita suppetet, aliquid rerum tuarum quamvis incultus expoliam: quod tu etsi lectum non probes, scriptum boni consules, eumque ego imitatus sim vesaniam Choerili, tu ignoscas magnanimitate Alexandri.
 
Hi igitur, ut Plautus ait, interim erunt antelogium fabularum, garruli et deceptores. qui compositi ad honorificentiae obsequium, ad aurium convicium concurrerunt, vale et me dilige.
 
Perge, o libelle, Sirmium
 
et dic ero meo ac tuo
 
have atque salve plurimum.
 
quis iste sit nobis erus,
 
nescis, libelle? an, cum scias. 5
 
libenter audis, quod iuvat?
 
possem absolute dicere,
 
sed dulcius circumloquar
 
diuque fando perfruar.
 
hunc dico, qui lingua potens 10
 
minorem Atridam praeterit
 
orando pauca et musica:
 
qui grandines Ulixei
 
et mel fluentem Nestora
 
concinnat ore Tulli; 15
 
qui solus exceptis tribus
 
eris erorum primus est
← Önceki bölüm Mektup 12 · 1 / 6 Sonraki →

Agora Sokakları

Üyelik

Dil ve Tema

Dil Seçimi
TR EN
Tema Seçimi