Kitap 17_18
30
Cum Ciceronis librum de Re Publica prenditde re p. prendit Erasmus; deprendit BA. hinc philologus aliquis,hinc grammaticus, hinc philosophiae deditus, alius alio curam suam mittit. Philosophus admiratur contra iustitiam dici tam multa potuisse. Cum ad hanc eandem lectionem philologus accessit, hoc subnotat: Duos Romanos reges esse, quorum alter patrem non habet, alter matrem. Nam de Servi matre dubitatur; Anci pater nullus, Numae nepotis,Numae nepotis Buecheler; Numae (nume) nepotes BA. dicitur.
31
Praeterea notat eum, quem nos dictatorem dicimus et in historiis ita nominari legimus, aput antiquos magistrum populi vocatum. Hodieque id extat in auguralibus libris, et testimonium est, quod qui ab illo nominatur, magister equitum est. Aeque notat Romulum perisse solis defectione; provocationem ad populum etiam aetiam a later MSS.; etiam BA. regibus fuisse; id ita in pontificalibus libris esse et alii quiquiid quiqui Windhaus; id ita inveniri in p. l. et aliqui B (aliqui A). putant et Fenestella.
32
Eosdem libros cum grammaticus explicuit, primum verba expressa,expressa later MSS.; expresse BA. reapsereapse Schweighaeuser; ab se BA. dici a Cicerone, id est re ipsa, in commentarium refert, nec minus sepse,sepse Muretus; sese BA. id est se ipse. Deinde transit ad ea, quae consuetudo saeculi mutavit, tamquam ait Cicero: quoniam sumus ab ipsa calce eius interpellatione revocati. Hanc quam nunc in circo cretam vocamus, calcem antiqui dicebant.
