Kitap 3
63
Sed haec omnia faciunt opinantes ita fieri oportere. itaque et Aeschinesaescinnes X corr. Vc in de cor. 77 Demosthenemdemostenem X (de- monstenem K) invehitur, quod is septimo die post filiae mortem hostias immolavisset. at quamquam excopiose X (ex del. V1 aut c) quam et copiose s (et in r. B) rhetorice, quam cf. Hier. epist. 60, 14 (qui Cic. consolationem sequitur) copiose! quas sententias colligit, quae verba contorquet! ut licere quidvisquodvis V1 rhetori intellegas. quae nemo probaret, nisi insitum illud in animis haberemus, omnis bonos interitu suorum quam gravissime maerere oportere. ex hoc evenit, ut in animi doloribus alii solitudines captent, ut ait Homerus de Bellerophonte: Qui miser in campis maerens errabat Aleis Z 201 Aleis Be- roaldus alienis (unde Vc errat, tum errat maerens Vrec) Ipse suum cor edens,edens V2M evidens X hominum vestigia vitans;vitas X corr. Vc et Nioba fingitur lapidea propter aeternum, credo, in cf. Hier. epist. 60, 14 (qui Cic. consolationem sequitur) luctu silentium, Hecubamhaecubam X (hec ubam V) autem putant propter animi acerbitatem quandam et rabiem fingi in canem esse conversam. sunt autem alii, quosquos V1 aut cR2 quo X in luctu cum ipsa solitudine loqui saepe delectat, ut illa apud Ennium Enn. Med. sc. 257 nutrix: Cupi/do cepit mi/seram nunc me pro/loqui Caelo a/tque terrae Me/deaiMedeai Turn. Medeae mi/serias.
