Kitap 1
118
nos vero, si quid tale acciderit, ut a deo denuntiatum videatur ut exeamus e vita, laeti et agentes gratias pareamus emittique nos e custodia et levari vinclisvĩnclis K vinculis V2 arbitremur, ut aut in aeternam et planeplene X plane V2 s inin del. Schue. nostram domum remigremus aut omni sensu molestiaque careamus; sin autem nihil denuntiabitur, eo tamen simussimus V animo, ut horribilem illum diem aliis nobis faustum putemus nihilque in malis ducamus, quod sit velsituel R (eras. u) V a diis inmortalibusimm. G vel aa supra v. add. R natura parente omnium constitutum. non enim temere nec nec ne K1 fortuitofuito V1 sati et creati sumus, sed profecto fuit quaedam vis, quae generi consuleret humano nec id gigneret aut aleret, quod cum exanclavisset omnes labores, tum incideret in mortis malum sempiternum:quod 10 sempiternum Non. 107,24 portum potius paratum nobis et perfugium putemus.
119
quo utinam velis passispasis K1 (expansis ss. 2) V1 pervehi liceat! sin reflantibussinereflantibus X sed prius e eras. in V (sine refl. dist. in G et postea in KR) ventis reiciemur, tamen eodemeodem ex eadem K1R1 paulo tardius referamur necesse est. quod autem omnibus necesse est, idne miserummisterium in miserum corr. K2 esse uni potest? Habes epilogum, ne quid praetermissum aut relictum putes.
119
Ego vero, et quidemet qui idem GR1 (in hoc alterum i linea deletum, tum iterum punctis ornatum ab R2, qui etiam supra et scripsit; voluit ut v. atqui idem) fecit etiam iste me epilogus firmiorem.
