Kitap 5
40
at vero si ad vitem sensus accesserit, ut appetitum quendam habeat et per se ipsaipsa Crat. ipsam moveatur, quid facturam putas? an ea, quae per vinitorem anteaante BE consequebatur, per se ipsaipsa Crat. ipsam curabit? sed videsne accessuram ei curam, ut sensus quoque suos eorumque omnem appetitum et si qua sint adiuncta ei membra tueatur? sic ad illa, quae semper habuit, iunget ea, quae postea accesserint, nec eundem finem habebit, quem cultor eius habebat, sed volet secundum eam naturam, quae postea ei adiuncta erit,erit (priore loco) C.F. W. Mue. sit vivere. ita similis erit eiei Bentl., Gz.; et finis boni, atque antea fuerat, neque idem tamen; non enim iam stirpis bonum quaeret, sed animalis. quid, siquod si R (Quod), NV non sensus modo eimodo sensus non ei BE non sensus ei modo R sit datus,datus sit BE verum etiam animus hominis?eciam animus hominis N2V etiam animus (animus R) est animus hominis RN1 animus est etiam animus hominis BE etiam animus, et animus hominis Vict. non necesse est et illa pristina manere, utInter RN1 ad tuendas inter BE ut tuenda Inter N2V tuenda sint, etut tuenda sint, et Or. ut tuendas. haec multo esse cariora, quae accesserint, animique optimam quamque partem carissimam, in eaque expletione expletione explanatione R naturae summi boni finem consistere, cum longe multumque praestet mens atque ratio? sic, quod estsic, quod est Se. sitque BERN1V sicque N2 Sic extitit Mdv. Librarius archetypi pro ē legit que extremum omnium appetendorum atque ductumductum (uc ab alt. m. in ras.) N doctum commendatione Lamb. commutatione BE commutate V comunitate R coitate N a prima commendatione naturae, multis gradibus adscendit, ut ad summum perveniret, quod cumulatur ex integritate corporis et ex mentis ratione perfecta.
