Kitap 2
88
haec dicuntur inconstantissime. cum enim summum bonum in voluptate ponat, negat infinito tempore aetatis voluptatem fieri maiorem quam finito atque modico. qui bonum omne in virtute ponit, is potest dicere perfici beatam vitam perfectione virtutis; negat enim summo bono afferre incrementum diem. qui autem voluptate vitam effici beatameffici voluptate beatam vitam A putabit, qui sibi is conveniet, si negabit voluptatem crescere longinquitate? igitur ne dolorem quidem. an dolor longissimus quisque miserrimus, voluptatem non optabiliorem diuturnitas facit? quid est igitur, cur ita semper deum appellet Epicurus beatumepicurus appellet beatum B Epicurus beatum appellet E et aeternum? dempta enim aeternitate nihilo beatior Iuppiteriupiter quam Epicurus; uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate. At enim hic etiam dolore. At eum nihilinihili edd. nihil (nichil) facit; ait enim se,se RNV, superscr. A, om. BE si uratur,si uratur A2BE si iuratur A1 si uratum R se iura- turum NV Quam hoc suave! dicturum.
