Kitap 2
30
quam haec sunt contraria! hic si definire, si divideresi dividere BE Non. in dividere R; individere A1, N1 (in-|d.), V (uel ni d.); vel dividere A2N2 didicisset, hic si definire ... incidisset Non. p. 177 didicisset potuisset Non. si loquendi vim, si denique consuetudinem verborum teneret, numquam in tantas salebras incidisset. nunc vides, quid faciat. quam nemo umquam voluptatem appellavit, appellat; quae duo sunt, unum facit. hanc in motu voluptatem —sic enim has suavessuaves has BE et quasi dulces voluptates appellat—interdum ita extenuat, ut M'.M'. edd. marcum Curium putes putes potes A1 po t R loqui, interdum ita laudat, ut quid praetereapraeter eam NV sit bonum neget se posse ne suspicari quidem. quae iam oratio non a philosopho aliquo, sed a censore opprimenda est. non est enim vitium in oratione solum,solum in oratione R sed etiam in moribus. luxuriam non reprehendit, modo sit vacua infinita cupiditate et timore. hoc loco discipulos quaerere videtur, ut, qui asoti esse velint, philosophi ante fiant.
