Lucullus

Bölümler

1 – 1 2 – 2 3 – 3 4 – 4 5 – 5 6 – 7 7 – 7 8 – 9 9 – 10 10 – 10 11 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 15 16 – 17 17 – 18 18 – 18 19 – 19 20 – 21 21 – 21 22 – 22 23 – 23 24 – 25 26 – 26 27 – 27 28 – 28 29 – 29 30 – 30 31 – 31 32 – 32 33 – 33 34 – 34 35 – 36 37 – 37 38 – 39 40 – 40 41 – 42 43 – 43 44 – 44 45 – 46 47 – 47 48 – 48 49 – 49 50 – 50 51 – 51 52 – 52 53 – 53 54 – 54 55 – 55 56 – 56 57 – 57 58 – 58 59 – 59 60 – 60 61 – 61 62 – 63 63 – 64 65 – 65 66 – 66 67 – 67 68 – 68 69 – 69 70 – 71 72 – 72 73 – 73 74 – 74 75 – 76 76 – 76 77 – 77 78 – 79 80 – 80 81 – 81 82 – 82 83 – 84 85 – 85 86 – 86 87 – 87 88 – 88 89 – 89 90 – 91 92 – 92 93 – 93 94 – 94 95 – 95 96 – 96 97 – 97 98 – 98 99 – 99 100 – 100 101 – 101 102 – 102 103 – 104 105 – 105 106 – 107 107 – 107 108 – 108 109 – 109 110 – 111 112 – 112 113 – 113 114 – 114 115 – 115 116 – 116 117 – 117 118 – 118 119 – 119 120 – 120 121 – 121 122 – 122 123 – 123 124 – 124 125 – 125 126 – 126 127 – 128 128 – 128 129 – 129 130 – 130 131 – 131 132 – 132 133 – 134 135 – 135 137 – 137 138 – 138 139 – 139 140 – 140 141 – 142 143 – 143 144 – 144 145 – 145 146 – 146 147 – 148 148 – 148

Latince

141 Nihil igitur me putatis,putas Goer. haec et alia innumerabilia cum audiam, moveri? tam moveor quam tu Luculle, nec me minus hominem quam te add. F2N putaveris; tantum interest, quod tu cum es commotus adsciscisasciscis N adscriscis A2B1 adquiescis A2B2 adsentiris adprobas, verum illud certum conprehensum perceptum ratum firmum fixum fuissefuisse om. dett. Ha. esse Dur. vis dequedequeo A1 -quoeo NB1 eo nulla ratione neque pelli neque moveri potes, ego nihil eius modi esse arbitror cui si adsensus simcui sic ads. sim ut Pl. non adsentiar saepe falso,falso dettl. Crat. -so an -se A -s(a)e NB quoniam vera a falsis nullo visivisi Pl. insin A1B1 del. A2NB2 discrimine separantur, praesertim cum iudicia ista dialecticae nulla sint.

142 Venio enim iam ad tertiam partem philosophiae. Aliud iudicium Protagorae est qui putetputat B2 id cuique verum esse quod cuique videatur, aliud Cyrenaicorum, qui praeter permotiones intumas nihil putant esse iudicii, aliud Epicuri qui omne iudicium in sensibus et in rerum notitiis et in voluptate constituit; Plato autem omne iudicium veritatis veritatemque ipsam abaductam ab opinionibus et a sensibus cogitationiscogitationi B1 cognitionis A1N ipsius et mentis esse voluit.uolunt A1B

← Önceki 127 / 133 Sonraki →

Şifre Yenileme