Lucullus

Bölümler

1 – 1 2 – 2 3 – 3 4 – 4 5 – 5 6 – 7 7 – 7 8 – 9 9 – 10 10 – 10 11 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 15 16 – 17 17 – 18 18 – 18 19 – 19 20 – 21 21 – 21 22 – 22 23 – 23 24 – 25 26 – 26 27 – 27 28 – 28 29 – 29 30 – 30 31 – 31 32 – 32 33 – 33 34 – 34 35 – 36 37 – 37 38 – 39 40 – 40 41 – 42 43 – 43 44 – 44 45 – 46 47 – 47 48 – 48 49 – 49 50 – 50 51 – 51 52 – 52 53 – 53 54 – 54 55 – 55 56 – 56 57 – 57 58 – 58 59 – 59 60 – 60 61 – 61 62 – 63 63 – 64 65 – 65 66 – 66 67 – 67 68 – 68 69 – 69 70 – 71 72 – 72 73 – 73 74 – 74 75 – 76 76 – 76 77 – 77 78 – 79 80 – 80 81 – 81 82 – 82 83 – 84 85 – 85 86 – 86 87 – 87 88 – 88 89 – 89 90 – 91 92 – 92 93 – 93 94 – 94 95 – 95 96 – 96 97 – 97 98 – 98 99 – 99 100 – 100 101 – 101 102 – 102 103 – 104 105 – 105 106 – 107 107 – 107 108 – 108 109 – 109 110 – 111 112 – 112 113 – 113 114 – 114 115 – 115 116 – 116 117 – 117 118 – 118 119 – 119 120 – 120 121 – 121 122 – 122 123 – 123 124 – 124 125 – 125 126 – 126 127 – 128 128 – 128 129 – 129 130 – 130 131 – 131 132 – 132 133 – 134 135 – 135 137 – 137 138 – 138 139 – 139 140 – 140 141 – 142 143 – 143 144 – 144 145 – 145 146 – 146 147 – 148 148 – 148

Latince

133 Quid cum ipse Antiochus dissentit quibusdam in rebus ab his quos amat Stoicis, nonne indicatiudicat dett. Ven. non posse illa probanda esse sapienti?probante esse sapiente B1; probata Lb. Placet Stoicis omnia peccata esse paria; at hoc Antiocho vehementissime displicet. liceat tandem mihi considerare utram sententiam sequar. Praecide' inquit, 'statue aliquando quidlibet.' Quid quae dicuntur quomquom Pl. (duce Bentl.) quid AB quod Ven. 2 et acuta mihi videntur in utramque partem et paria, nonne caveam ne scelus faciam? scelus enim dicebas esse Luculle cf. p. 40, 25 dogma prodere; contineo igitur me, ne incognito adsentiar, quod mihi tecum est dogma commune.

134 Ecce multo maior etiam dissensio. Zeno in una virtute positam beatam vitam putat. quid Antiochus? 'etiam' inquit 'beatam, sed non beatissimam'. deus ille qui nihil censuit deesse virtuti, homuncio hic qui multa putat praeter virtutem homini partim caracara Ald. clara AB esse partim etiam necessaria. sed et add. Pl. ille vereor ne virtuti plus tribuat quam natura patiatur, praesertim TheophrastoThophr. de beata vita (cf. fin. 5, 85) multa diserte copioseque dicente, et hic metuo ne vix sibi constet, qui cum dicat esse quaedam et corporis et fortunae mala tamen eum qui in his omnibus sit beatum fore censeat si sapienssenseat A1B1 sit: distrahor, tum hoc mihi proba- bilius tum illud videtur, et tamen nisi alterutrum sit virtutem iacere plane puto. Verum in his discrepant.

← Önceki 121 / 133 Sonraki →

Şifre Yenileme