1
καὶ μετα ταῦτα Ἶ̈ρις ἀγγέλλει τῷ Μενελάω τὰ γεγονότα κτὰ κατὰ τὸν οἶκον· ὁ δὲ παραγενόμενος, περὶ τῆς ἐπ' Ἴλιον στρατείας βουλεύεται μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ καὶ πρὸς Νέστορα παραγίνεται Μενέλαος·
1
Νέστωρ δὲ ἐν παρεκβάσει διηγεῖται αὐτῶ ὡς Ἐπωπεὺς φθείρας τὴν Λύκουργου θυγατέρα, ἐξεπορθήθη· καὶ τὰ περὶ Οἰδίπουν καὶ τὴν Ἡρακλέους μανίαν καὶ τὰ περὶ Θησέα καὶ Ἀριάδνην·
1
ἔπειτα τοὺς ἡγεμόνας ἀθροίζουσϊν ἐπελθόντε̈ς τὴν Ἑλλάδα· καὶ μαίνεσθαι προσποιησάμενον τὸν Ὀδϋσσέα ἐπὶ τῶ μὴ θέλειν συνστρατεύεσθαι ἐφώρασαν· Παλαμήδους ὑ̈ποθεμένου τὸν υἱὸν Τηλέμαχον ἐπὶ κόλασιν ἐξαρπάσαντες·
1
καὶ μετα ταῦτα συνελθόντες εἰς Αὐλίδα θύουσι· καὶ τὰ περὶ τὸν δράκοντα καὶ τοὺς στρουθοὺς γενόμενα δείκνυται· καὶ Κάλχας περὶ τῶν ἀποβησομένων προλέγει αὐτοῖς.
1
ἔπειτα ἀναχθέντες Τευθρανία προσίσχουσι· καὶ ταύτην ὡς Ἴ̈λιον ἐπόρθουν· Τήλεφος δὲ ἐκβοηθείας Θέρσανδρόν τε τὸν Πολυνείκους κτείνει· καὶ αὐτὸς ὑπὸ Ἀχϊλλέως τιτρώσκεται·
1
ἀποπλέουσι δὲ αὐτοῖς ἐκ τῆς Μϋσίας χειμὼν ἐπιπίπτει καὶ διασκεδάννυνται· Ἀχϊλλεὺς δὲ Σκύρῶ προσσχὼν γαμεῖ τὴν Λυκομήδους θυγατέρα Δηϊδάμειαν·
1
ἔπειτα Τήλεφον κτὰ κατὰ μαντείαν παραγενόμενον εἰς Ἄργος ἰ̈ᾶται Ἀχϊλλεὺς ὡς ἡγεμόνα γενησόμενον τοῦτ’ ἐπ' Ἴλιον πλοῦ,
