133–134
Σωκράτης
ΣΩ. οὐκ ἄρα πάνυ τι ὀρθῶς ὡμολογοῦμεν ὁμολογοῦντες ἄρτι εἶναί τινας οἳ ἑαυτοὺς μὲν οὐ γιγνώσκουσιν, τὰ δʼ αὑτῶν, ἄλλους δὲ τὰ τῶν ἑαυτῶν. ἔοικε γὰρ πάντα ταῦτα εἶναι κατιδεῖν ἑνός τε καὶ μιᾶς τέχνης, αὑτόν, τὰ αὑτοῦ, τὰ τῶν ἑαυτοῦ.
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. κινδυνεύει.
30
Σωκράτης
ΣΩ. ὅστις δὲ τὰ αὑτοῦ ἀγνοεῖ, καὶ τὰ τῶν ἄλλων που ἂν ἀγνοοῖ κατὰ ταὐτά.
Σωκράτης
ΣΩ. οὐκοῦν εἰ τὰ τῶν ἄλλων, καὶ τὰ τῶν πόλεων ἀγνοήσει.
Σωκράτης
ΣΩ. οὐκ ἄρʼ ἂν γένοιτο ὁ τοιοῦτος ἀνὴρ πολιτικός.
35
Σωκράτης
ΣΩ. οὐ μὴν οὐδʼ οἰκονομικός γε.
Σωκράτης
ΣΩ. οὐδέ γε εἴσεται ὅτι πράττει.
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. οὐ γὰρ οὖν.
Σωκράτης
ΣΩ. ὁ δὲ μὴ εἰδὼς οὐχ ἁμαρτήσεται;
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. πάνυ γε.
5
Σωκράτης
ΣΩ. ἐξαμαρτάνων δὲ οὐ κακῶς πράξει ἰδίᾳ τε καὶ δημοσίᾳ;
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. πῶς δʼ οὔ;
Σωκράτης
ΣΩ. κακῶς δὲ πράττων οὐκ ἄθλιος;
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. σφόδρα γε.
Σωκράτης
ΣΩ. τί δʼ οἷς οὗτος πράττει;
10
Ἀλκιβιάδης
ΑΛ. καὶ οὗτοι.
