Σοφιστής

Bölümler

216–217 217 217–218 218–219 219 219–220 220–221 221 221–222 222–223 223–224 224–225 225 225–226 226–227 227 228 228–229 229–230 230 231 231–232 232–233 233 233–234 234–235 235 236 236–237 237–238 238 238–239 239–240 240–241 241 241–242 242–243 243 243–244 244–245 245–246 246 246–247 247–248 248 248–249 249–250 250 251 251–252 252 253 253–254 254–255 255 255–256 256 256–257 257–258 258 258–259 259–260 260 260–261 261–262 262 262–263 263 263–264 264–265 265–266 266 266–267 267–268 268

İngilizce Yunanca

257–258

Ξένος

ΞΕ. ἡ θατέρου μοι φύσις φαίνεται κατακεκερματίσθαι καθάπερ ἐπιστήμη.

Θεαίτητος

ΘΕΑΙ. πῶς;

Ξένος

ΞΕ. μία μέν ἐστί που καὶ ἐκείνη, τὸ δʼ ἐπί τῳ γιγνόμενον μέρος αὐτῆς ἕκαστον ἀφορισθὲν ἐπωνυμίαν ἴσχει τινὰ ἑαυτῆς ἰδίαν· διὸ πολλαὶ τέχναι τʼ εἰσὶ λεγόμεναι καὶ ἐπιστῆμαι.

Θεαίτητος

ΘΕΑΙ. πάνυ μὲν οὖν. 20

Ξένος

ΞΕ. οὐκοῦν καὶ τὰ τῆς θατέρου φύσεως μόρια μιᾶς οὔσης ταὐτὸν πέπονθε τοῦτο.

Θεαίτητος

ΘΕΑΙ. τάχʼ ἄν· ἀλλʼ ὅπῃ δὴ λέγωμεν;

Ξένος

ΞΕ. ἔστι τῷ καλῷ τι θατέρου μόριον ἀντιτιθέμενον;

Θεαίτητος

ΘΕΑΙ. ἔστιν.

Ξένος

ΞΕ. τοῦτʼ οὖν ἀνώνυμον ἐροῦμεν ἤ τινʼ ἔχον ἐπωνυμίαν; 25

Θεαίτητος

ΘΕΑΙ. ἔχον· ὃ γὰρ μὴ καλὸν ἑκάστοτε φθεγγόμεθα, τοῦτο οὐκ ἄλλου τινὸς ἕτερόν ἐστιν ἢ τῆς τοῦ καλοῦ φύσεως.

Ξένος

ΞΕ. ἴθι νυν τόδε μοι λέγε.

Θεαίτητος

ΘΕΑΙ. τὸ ποῖον;

Ξένος

ΞΕ. ἄλλο τι τῶν ὄντων τινὸς ἑνὸς γένους ἀφορισθὲν καὶ πρός τι τῶν ὄντων αὖ πάλιν ἀντιτεθὲν οὕτω συμβέβηκεν εἶναι τὸ μὴ καλόν;

Θεαίτητος

ΘΕΑΙ. οὕτως. 30

Ξένος

ΞΕ. ὄντος δὴ πρὸς ὂν ἀντίθεσις, ὡς ἔοικʼ, εἶναί τις συμβαίνει τὸ μὴ καλόν.

Θεαίτητος

ΘΕΑΙ. ὀρθότατα.

Ξένος

ΞΕ. τί οὖν; κατὰ τοῦτον τὸν λόγον ἆρα μᾶλλον μὲν τὸ καλὸν ἡμῖν ἐστι τῶν ὄντων, ἧττον δὲ τὸ μὴ καλόν;

Θεαίτητος

ΘΕΑΙ. οὐδέν.

Ξένος

ΞΕ. ὁμοίως ἄρα τὸ μὴ μέγα καὶ τὸ μέγα αὐτὸ εἶναι λεκτέον;

Θεαίτητος

ΘΕΑΙ. ὁμοίως.

← Önceki bölüm 257–258 · 1 / 1 Sonraki bölüm →

257–258

Şifre Yenileme