Thesauros Edebiyat Hitabet Pro Cn. Plancio

Pro Cn. Plancio

Pro Cn. Plancio Cicero, Marcus Tullius
12 venio iam ad ipsius populi partis ut illius contra te oratione potius quam mea disputem. qui si tecum congrediatur et si una loqui voce possit, haec dicat: ego tibi, Laterensis, Plancium non anteposui sed, cum essetis aeque boni viriviri boni T, meum beneficium ad eum potiuspotius hoc loco hab. TE, om. g, ante ad hab, cett. detuli qui a me contenderat quam ad eum qui mihi non nimis submisse supplicarat. respondebis, credo, te splendore et vetustate familiae fretum non valde ambiendum putasse. at vero te ille ad sua instituta suorumque maiorum exempla revocabit; semper se dicet rogari voluissevoluisse (et add. E) semper sibi supplicari se TE: voluisse semper (-que add. c2) placuisse cett., semper sibi supplicari; se M. Seium, qui ne equestrem quidem splendorem incolumem a calamitate iudici retinere potuisset, homini nobilissimo, innocentissimo, eloquentissimo, M. Pisoni, praetulisse; praeposuisse se Q. Catulo, summa in familia nato, sapientissimo et sanctissimo viro, non dico C. Serranumseranum TEa: serenum cett.: corr. Manutius, stultissimumsubtilissimum Σ2b1 hominem—fuitenim tamen ... hominem fuit T: om. cett. enim tamen nobilis—non C. Fimbriam, novum hominem—fuit enim et animi satis magni et consili—sed Cn. MalliumMallium ab2: Manlium cett., non solum ignobilem verum sine virtute, sine ingenio, vita etiam contempta ac sordida.

Agora Sokakları

Üyelik

Dil ve Tema

Dil Seçimi
TR EN
Tema Seçimi