De domo sua ad pontifices

Bölümler

1 – 1 2 – 3 3 – 4 5 – 6 7 – 7 8 – 8 9 – 9 10 – 10 11 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 16 17 – 17 18 – 18 19 – 20 21 – 21 22 – 22 23 – 23 24 – 24 25 – 25 26 – 26 27 – 28 29 – 29 30 – 30 31 – 32 33 – 34 34 – 34 35 – 35 36 – 36 37 – 37 38 – 39 40 – 40 41 – 41 42 – 42 43 – 43 44 – 44 45 – 45 46 – 47 48 – 48 49 – 50 50 – 50 51 – 52 53 – 53 54 – 54 55 – 56 57 – 57 58 – 59 60 – 61 62 – 62 63 – 63 64 – 64 65 – 65 66 – 67 68 – 68 69 – 69 70 – 71 72 – 73 74 – 75 76 – 76 77 – 77 78 – 78 79 – 79 80 – 80 81 – 81 82 – 82 83 – 84 85 – 86 87 – 87 88 – 89 90 – 90 91 – 92 92 – 93 94 – 95 96 – 96 97 – 97 98 – 98 99 – 99 100 – 100 101 – 101 102 – 103 104 – 104 105 – 105 106 – 106 107 – 107 108 – 109 110 – 110 111 – 112 113 – 114 115 – 115 116 – 116 117 – 117 118 – 119 120 – 121 122 – 122 123 – 124 125 – 125 126 – 126 127 – 127 128 – 128 129 – 129 130 – 130 131 – 131 132 – 132 133 – 133 134 – 134 135 – 135 136 – 136 137 – 137 138 – 138 139 – 139 140 – 140 141 – 141 142 – 143 144 – 144 145 – 145 146 – 146 147 – 147

Latince

68 haec vidit in sententia dicenda Kalendis Ianuariis vir prudentissimus et cum rei publicae, cum mihi, tum etiam veritati amicissimus, L. Cotta, qui legem de meo reditu ferendam non censuit; qui me consuluisse rei publicae, cessisse tempestati, amiciorem vobis ceterisque civibus quam mihimihi mihi acta est P1BtHG: in P verba acta est deleta sunt: mihi ac meis Naugerius (1): mihi ac te me k ed. V.: num mihi hac (s. ea) tempestate? exstitisse P2: expetiisse P1Bt (-isse b) exstitisse, vi, armis, dissensionedissensione codd.: discriptione Muell. (descript. Madv.), cf. § 129 hominum etet P2 rell.: aut P1 (ad caedem vulg.) caede institutainstituta instaurata Reid, cf. § 6 novoque dominatu pulsum esse dixit; nihil de meo capite potuisse ferri, nihil esse iure scriptumiure scriptum Lamb.: inscriptum P rell. praeter GM (proscriptum) aut posse valere, omnia contra leges moremque maiorum temere, turbulente, per vim, per furorem esse gesta. quod si illa lex esset, nec referre ad senatum consulibusconsulibus mg. Lamb.: consules codd. nec sententiam dicere sibi licere; quorum utrumque cum fieret, non oportere ut de me lex ferretur decerni, ne illa quae nulla esset esse lex iudicaretur. sententia verior, gravior, melior, utilior rei publicae nulla esse potuit; hominis enim scelere et furore notato similis a re publica labes in posterum demovebatur.

← Önceki 55 / 118 Sonraki →

Şifre Yenileme