Kitap 3
55
Xenonis Menaeni, nobilissimi hominis, uxoris fundus erat colono locatus; colonus, quod decumanorum iniurias ferre non poterat, ex agro profugerat. Verres in Xenonem iudicium dabat illud suum damnatorium de iugerum professione. Xeno ad se pertinere negabat; fundum elocatum esse dicebat. dabatDat V iste iudicium, SI PARERETpareret Vp: paret cOqr IVGERA EIVS FVNDI PLVRA ESSE QVAM COLONVS ESSET PROFESSVS, tum utiut Vqr Xeno damnaretur. dicebat ille non modo se non arassese non arasse VcO: non arasse se p, id quod satissatis cp et pler.: satum V: sat O esse eius O erat, sed nec dominum eius esse fundi nec locatorem; uxorisuxoris VcO: uxorem p rell. esse; eam ipsam suum negotium gerere, ipsam locavisse. defendebat Xenonem homo summo splendore et summa auctoritate praeditus, M. Cossutius. iste nihilo minus iudicium HS IDDDHS i333 V: HċSċ lxxx p: om. cO dabat. ille tametsi recuperatores de cohorte latronum sibi parari videbat, tamen iudicium se accepturumse accepturum VO: accept. se p rell. esse dicebat. tum iste maximamaxima cO: magna Prisc. vulg. voce Veneriis imperat, ut Xeno audiret, dum res iudiceturiudicetur cO: iudicaretur rell. hominem utut om. V (Ziel. p. 195) adserventasservent VcOp: asservarent corr. p rell.; cum iudicata sit, ad se ut adducant; et illud simul aitait V: dixit p rell. (§69 infra), se non putare illum, si propter divitias poenam damnationis contemneret, etiam virgas contempturum. hac ille vi et hoc metu adductus tantum decumanis dedit quantum iste imperavit.
