Kitap 2
42
interea sane perturbatus et ipse et eius amici et consiliarii moleste ferre coeperunt Heraclium profugisse; putabant absentis damnationem, praesertim tantae pecuniae, multo invidiosiorem fore quam si praesens damnatus esset. eo accedebataccedere V quod iudices eex V lege Rupilia dati non erant; multo etiam rem turpiorem forefore cO: om. rell. et iniquiorem visum iri intellegebant. itaque hoc dum corrigere vultuolt V, apertior eius cupiditas improbitasque facta est. nam illis quinque iudicibus uti se negat; iubet, id quod initio lege Rupilia fieri oportuerat, citari Heraclium et eos qui dicam scripserant; aitait VcOk: aitque pq se iudices ex legeċcċ ex lege cO: lege V (§39, supra) velle sortiri. quod ab eo pridie, cum multis lacrimis cum oraretcum oraret V rell. (cf. ii, §57: iii, §67): oraret (om. cum) cO1 atque obsecraretatque obsecraret om. cO1, Heraclius impetrare non potuerat, id ei postridiepostridie VcO: postero die p rell. venit in mentem, ex legeex lege VO: e lege rell. Rupilia sortiri dicas oportere. educit ex urna tristris om. V; hishis Ob: iis edd. ut absentem Heraclium condemnent imperat; itaque condemnant.
