κατὰ Ἀριστοκράτους

Bölümler

1 – 3 4 – 6 7 – 9 10 – 13 14 – 16 17 – 18 19 – 22 23 – 25 26 – 28 29 – 32 33 – 37 37 – 39 40 – 41 42 – 45 46 – 49 50 – 53 53 – 55 56 – 58 59 – 62 62 – 63 64 – 65 66 – 67 68 – 70 71 – 73 74 – 75 76 – 78 79 – 80 81 – 83 84 – 86 86 – 88 88 – 91 92 – 94 95 – 97 98 – 101 102 – 104 105 – 107 108 – 110 111 – 113 114 – 116 117 – 119 120 – 122 123 – 125 126 – 127 128 – 130 131 – 133 134 – 137 138 – 140 141 – 142 143 – 145 146 – 148 149 – 150 151 – 153 154 – 155 156 – 157 158 – 160 160 – 162 163 – 164 165 – 167 168 – 170 171 – 173 174 – 176 177 – 179 180 – 182 183 – 185 186 – 188 189 – 191 192 – 194 195 – 197 198 – 200 201 – 203 204 – 206 207 – 209 210 – 212 213 – 215 216 – 218 219 – 220

İngilizce Yunanca

4 εἰκότως δʼ ἄν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ προσέχοιτέ μοι τὸν νοῦν καὶ μετʼ εὐνοίας ἀκούσαιθʼ ἃ λέγω. ἐπειδὴ γάρ, οὐχὶ τῶν ἐνοχλούντων ὑμᾶς οὐδὲ τῶν πολιτευομένων καὶ πιστευομένων παρʼ ὑμῖν ὤν, πρᾶγμα τηλικοῦτόν φημι δείξειν πεπραγμένον, ἐάν, ὅσον ἐστὶν ἐν ὑμῖν, συναγωνίσησθέ μοι καὶ προθύμως ἀκούσητε, τοῦτό τε σώσετε καὶ ποιήσετε μὴ κατοκνεῖν, ἐάν τίς τι καὶ ἡμῶν οἴηται δύνασθαι ποιῆσαι τὴν πόλιν ἀγαθόν. οἰήσεται δέ, ἂν μὴ χαλεπὸν εἶναι νομίζῃ τὸ παρʼ ὑμῖν λόγου τυχεῖν.

5 νῦν δὲ πολλοῖς τοῦτο φοβουμένοις, λέγειν μὲν ἴσως οὐ δεινοῖς, βελτίοσι δʼ ἀνθρώποις τῶν δεινῶν, οὐδὲ σκοπεῖν ἐπέρχεται τῶν κοινῶν οὐδέν. ἐγὼ γοῦν (ὀμνύω τοὺς θεοὺς ἅπαντας) ἀπώκνησʼ ἄν, εὖ ἴστε, καὶ αὐτὸς τὴν γραφὴν ταύτην ἀπενεγκεῖν, εἰ μὴ πάνυ τῶν αἰσχρῶν ἐνόμιζον εἶναι νῦν μὲν ἡσυχίαν ἄγειν καὶ σιωπῆσαι, πρᾶγμʼ ἀλυσιτελὲς τῇ πόλει κατασκευάζοντας ὁρῶν τινας ἀνθρώπους, πρότερον δέ, ὅτʼ ἔπλευσα τριηραρχῶν εἰς Ἑλλήσποντον, εἰπεῖν καὶ κατηγορῆσαί τινων, οὓς ἀδικεῖν ὑμᾶς ἡγούμην.

6 οὐκ ἀγνοῶ μὲν οὖν ὅτι τὸν Χαρίδημον εὐεργέτην εἶναί τινες τῆς πόλεως οἴονται· ἐγὼ δέ, ἄν περ ἃ βούλομαί τε καὶ οἶδα πεπραγμένʼ ἐκείνῳ δυνηθῶ πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν, οἶμαι δείξειν οὐ μόνον οὐκ εὐεργέτην, ἀλλὰ καὶ κακονούστατον ἀνθρώπων ἁπάντων καὶ πολὺ τἀναντίʼ ἢ προσῆκεν ὑπειλημμένον.

← Önceki 2 / 76 Sonraki →

Şifre Yenileme