περὶ τῆς παραπρεσβείας

Bölümler

1 – 2 3 – 6 7 – 9 10 – 12 13 – 15 16 – 17 18 – 20 21 – 23 24 – 27 28 – 30 31 – 33 34 – 36 37 – 39 40 – 41 42 – 44 45 – 48 49 – 51 52 – 54 55 – 58 59 – 61 62 – 64 65 – 67 68 – 70 71 – 74 75 – 77 78 – 80 81 – 83 84 – 86 87 – 89 90 – 91 92 – 93 94 – 95 96 – 98 99 – 102 103 – 110 111 – 113 114 – 116 117 – 119 120 – 122 123 – 125 126 – 128 129 – 131 132 – 134 135 – 137 138 – 140 141 – 143 144 – 146 147 – 148 149 – 150 151 – 153 154 – 156 157 – 159 160 – 162 163 – 166 167 – 169 170 – 172 173 – 174 175 – 177 178 – 179 180 – 181 182 – 184 185 – 188 189 – 191 192 – 194 195 – 197 198 – 200 201 – 204 205 – 208 209 – 211 212 – 214 215 – 218 219 – 220 221 – 222 223 – 225 226 – 228 229 – 231 232 – 234 235 – 237 238 – 239 240 – 242 243 – 245 246 – 247 247 – 249 250 – 252 253 – 255 255 – 255 256 – 258 259 – 261 262 – 264 265 – 266 267 – 268 269 – 271 272 – 274 275 – 277 278 – 279 280 – 282 283 – 285 286 – 288 289 – 292 293 – 295 296 – 298 299 – 301 302 – 304 305 – 307 308 – 309 310 – 311 312 – 313 314 – 316 317 – 319 320 – 323 324 – 326 327 – 330 331 – 332 333 – 334 335 – 337 338 – 341 342 – 343

İngilizce Yunanca

247 ἀμήχανον δὲ παντὸς ἀνδρὸς ἐκμαθεῖνψυχήν τε καὶ φρόνημα καὶ γνώμην, πρὶν ἂνἀρχαῖς τε καὶ νόμοισιν ἐντριβὴς φανῇ.ἐμοὶ γὰρ ὅστις πᾶσαν εὐθύνων πόλινμὴ τῶν ἀρίστων ἅπτεται βουλευμάτων,ἀλλʼ ἐκ φόβου του γλῶσσαν ἐγκλείσας ἔχει,κάκιστος εἶναι νῦν τε καὶ πάλαι δοκεῖ·καὶ μείζονʼ ὅστις ἀντὶ τῆς αὑτοῦ πάτραςφίλον νομίζει, τοῦτον οὐδαμοῦ λέγω.ἐγὼ γάρ, ἴστω Ζεὺς ὁ πάνθʼ ὁρῶν ἀεί,οὔτʼ ἂν σιωπήσαιμι τὴν ἄτην ὁρῶνστείχουσαν ἀστοῖς ἀντὶ τῆς σωτηρίας,οὔτʼ ἂν φίλον ποτʼ ἄνδρα δυσμενῆ χθονὸςθείμην ἐμαυτῷ, τοῦτο γιγνώσκων ὅτιἥδʼ ἐστὶν ἡ σῴζουσα, καὶ ταύτης ἔπιπλέοντες ὀρθῆς τοὺς φίλους ποιούμεθα. Soph. Ant. 175-190

248 τούτων οὐδὲν Αἰσχίνης εἶπε πρὸς αὑτὸν ἐν τῇ πρεσβείᾳ, ἀλλʼ ἀντὶ μὲν τῆς πόλεως τὴν Φιλίππου ξενίαν καὶ φιλίαν πολλῷ μείζονʼ ἡγήσαθʼ αὑτῷ καὶ λυσιτελεστέραν, ἐρρῶσθαι πολλὰ φράσας τῷ σοφῷ Σοφοκλεῖ, τὴν δʼ ἄτην ὁρῶν στείχουσαν ὁμοῦ, τὴν ἐπὶ Φωκέας στρατείαν, οὐ προεῖπεν οὐδὲ προεξήγγειλεν, ἀλλὰ τοὐναντίον συνέκρυψε καὶ συνέπραξε καὶ τοὺς βουλομένους εἰπεῖν διεκώλυσεν,

249 οὐκ ἀναμνησθεὶς ὅτι ἥδʼ ἐστὶν ἡ σῴζουσα καὶ ταύτης ἔπι τελοῦσα μὲν ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ καθαίρουσα καὶ καρπουμένη τὰς τῶν χρωμένων οὐσίας ἐξέθρεψε τοσούτους τουτουσί, διδάσκων δʼ ὁ πατὴρ γράμματα, ὡς ἐγὼ τῶν πρεσβυτέρων ἀκούω, πρὸς τῷ τοῦ ἥρω τοῦ ἰατροῦ, ὅπως ἠδύνατο, ἀλλʼ οὖν ἐν ταύτῃ γʼ ἔζη, ὑπογραμματεύοντες δʼ αὐτοὶ καὶ ὑπηρετοῦντες ἁπάσαις ταῖς ἀρχαῖς ἀργύριον εἰλήφεσαν, καὶ τὸ τελευταῖον ὑφʼ ὑμῶν γραμματεῖς χειροτονηθέντες δύʼ ἔτη διετράφησαν ἐν τῇ θόλῳ, πρεσβεύων δʼ ἀπέσταλτο νῦν οὗτος ἐκ ταύτης.

← Önceki 83 / 117 Sonraki →

Şifre Yenileme