περὶ τῆς παραπρεσβείας

Bölümler

1 – 2 3 – 6 7 – 9 10 – 12 13 – 15 16 – 17 18 – 20 21 – 23 24 – 27 28 – 30 31 – 33 34 – 36 37 – 39 40 – 41 42 – 44 45 – 48 49 – 51 52 – 54 55 – 58 59 – 61 62 – 64 65 – 67 68 – 70 71 – 74 75 – 77 78 – 80 81 – 83 84 – 86 87 – 89 90 – 91 92 – 93 94 – 95 96 – 98 99 – 102 103 – 110 111 – 113 114 – 116 117 – 119 120 – 122 123 – 125 126 – 128 129 – 131 132 – 134 135 – 137 138 – 140 141 – 143 144 – 146 147 – 148 149 – 150 151 – 153 154 – 156 157 – 159 160 – 162 163 – 166 167 – 169 170 – 172 173 – 174 175 – 177 178 – 179 180 – 181 182 – 184 185 – 188 189 – 191 192 – 194 195 – 197 198 – 200 201 – 204 205 – 208 209 – 211 212 – 214 215 – 218 219 – 220 221 – 222 223 – 225 226 – 228 229 – 231 232 – 234 235 – 237 238 – 239 240 – 242 243 – 245 246 – 247 247 – 249 250 – 252 253 – 255 255 – 255 256 – 258 259 – 261 262 – 264 265 – 266 267 – 268 269 – 271 272 – 274 275 – 277 278 – 279 280 – 282 283 – 285 286 – 288 289 – 292 293 – 295 296 – 298 299 – 301 302 – 304 305 – 307 308 – 309 310 – 311 312 – 313 314 – 316 317 – 319 320 – 323 324 – 326 327 – 330 331 – 332 333 – 334 335 – 337 338 – 341 342 – 343

İngilizce Yunanca

209 τὸ τοίνυν τελευταῖον ἴστε δήπου πρώην ἐν Πειραιεῖ, ὅτʼ αὐτὸν οὐκ εἰᾶτε πρεσβεύειν, βοῶνθʼ ὡς εἰσαγγελεῖ με καὶ γράψεται καὶ ἰοὺ ἰού. καίτοι ταῦτα μέν ἐστι μακρῶν καὶ πολλῶν ἀγώνων καὶ λόγων ἀρχή, ἐκεῖνα δʼ ἁπλᾶ καὶ δύʼ ἢ τρίʼ ἴσως ῥήματα, ἃ κἂν ἐχθὲς ἐωνημένος ἄνθρωπος εἰπεῖν ἠδυνήθη, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τουτὶ τὸ πρᾶγμα πάνδεινόν ἐστιν· οὑτοσὶ κατηγορεῖ ταῦτʼ ἐμοῦ ὧν αὐτὸς κοινωνὸς γέγονε, καὶ χρήματʼ εἰληφέναι φησὶν ἐμέ, αὐτὸς εἰληφὼς ἢ μετειληφώς.

210 τούτων μὲν τοίνυν οὐδὲν εἶπεν οὐδʼ ἐφθέγξατο, οὐδʼ ἤκουσεν ὑμῶν οὐδείς, ἄλλα δʼ ἠπείλει. διὰ τί; ὅτι ταῦτα μὲν αὑτῷ συνῄδει πεπραγμένα, καὶ δοῦλος ἦν τῶν ῥημάτων τούτων. οὔκουν προσῄει πρὸς ταῦθʼ ἡ διάνοια, ἀλλʼ ἀνεδύετο· ἐπελαμβάνετο γὰρ αὐτῆς τὸ συνειδέναι. λοιδορεῖσθαι δʼ ἄλλʼ ἄττʼ οὐδὲν ἐκώλυεν αὐτὸν οὐδὲ βλασφημεῖν.

211 ὃ τοίνυν μέγιστον ἁπάντων, καὶ οὐ λόγος ἀλλʼ ἔργον· βουλομένου γὰρ ἐμοῦ τὰ δίκαια, ὥσπερ ἐπρέσβευσα δίς, οὕτω καὶ λόγον ὑμῖν δοῦναι δίς, προσελθὼν Αἰσχίνης οὑτοσὶ τοῖς λογισταῖς ἔχων μάρτυρας πολλοὺς ἀπηγόρευε μὴ καλεῖν ἔμʼ εἰς τὸ δικαστήριον ὡς δεδωκότʼ εὐθύνας καὶ οὐκ ὄνθʼ ὑπεύθυνον· καὶ τὸ πρᾶγμʼ ἦν ὑπεργέλοιον. τί οὖν ἦν τοῦτο; τῆς προτέρας ἐκείνης πρεσβείας, ἧς οὐδεὶς κατηγόρει, δοὺς λόγον οὐκέτʼ ἐβούλετʼ αὖθις εἰσιέναι περὶ ταύτης ἧς νῦν εἰσέρχεται, ἐν ᾗ πάντα τἀδικήματʼ ἐνῆν·

← Önceki 69 / 117 Sonraki →

Şifre Yenileme