περὶ τῆς παραπρεσβείας

Bölümler

1 – 2 3 – 6 7 – 9 10 – 12 13 – 15 16 – 17 18 – 20 21 – 23 24 – 27 28 – 30 31 – 33 34 – 36 37 – 39 40 – 41 42 – 44 45 – 48 49 – 51 52 – 54 55 – 58 59 – 61 62 – 64 65 – 67 68 – 70 71 – 74 75 – 77 78 – 80 81 – 83 84 – 86 87 – 89 90 – 91 92 – 93 94 – 95 96 – 98 99 – 102 103 – 110 111 – 113 114 – 116 117 – 119 120 – 122 123 – 125 126 – 128 129 – 131 132 – 134 135 – 137 138 – 140 141 – 143 144 – 146 147 – 148 149 – 150 151 – 153 154 – 156 157 – 159 160 – 162 163 – 166 167 – 169 170 – 172 173 – 174 175 – 177 178 – 179 180 – 181 182 – 184 185 – 188 189 – 191 192 – 194 195 – 197 198 – 200 201 – 204 205 – 208 209 – 211 212 – 214 215 – 218 219 – 220 221 – 222 223 – 225 226 – 228 229 – 231 232 – 234 235 – 237 238 – 239 240 – 242 243 – 245 246 – 247 247 – 249 250 – 252 253 – 255 255 – 255 256 – 258 259 – 261 262 – 264 265 – 266 267 – 268 269 – 271 272 – 274 275 – 277 278 – 279 280 – 282 283 – 285 286 – 288 289 – 292 293 – 295 296 – 298 299 – 301 302 – 304 305 – 307 308 – 309 310 – 311 312 – 313 314 – 316 317 – 319 320 – 323 324 – 326 327 – 330 331 – 332 333 – 334 335 – 337 338 – 341 342 – 343

İngilizce Yunanca

31 δὸς δέ μοι τὸ προβούλευμα, ὃ πρὸς τὴν ἐμὴν ἀπαγγελίαν ἐψηφίσαθʼ ἡ βουλή, καὶ τὴν μαρτυρίαν τὴν τοῦ γράψαντος αὐτὸ τότε, ἵνʼ εἰδῆθʼ ὅτι ἐγὼ μὲν οὐ τότε σιγήσας νῦν ἀφίσταμαι τῶν πεπραγμένων, ἀλλʼ εὐθὺς κατηγόρουν καὶ προεώρων τὰ μέλλοντα, ἡ βουλὴ δέ, ἡ μὴ κωλυθεῖσʼ ἀκοῦσαι τἀληθῆ παρʼ ἐμοῦ, οὔτʼ ἐπῄνεσε τούτους οὔτʼ εἰς τὸ πρυτανεῖον ἠξίωσεν καλέσαι. καίτοι τοῦτʼ, ἀφʼ οὗ γέγονεν ἡ πόλις, οὐδεὶς πώποτέ φησι παθεῖν οὐδένας πρέσβεις, οὐδὲ Τιμαγόραν, οὗ θάνατον κατεχειροτόνησεν ὁ δῆμος.

32 ἀλλʼ οὗτοι πεπόνθασιν. λέγε δʼ αὐτοῖς πρῶτον τὴν μαρτυρίαν, εἶτα τὸ προβούλευμα.

32 ΜΑΡΤΥΡΙΑ. ΠΡΟΒΟΥΛΕΥΜΑ.

32 ἐνταῦθʼ οὔτʼ ἔπαινος οὔτε κλῆσις εἰς τὸ πρυτανεῖόν ἐστι τῶν πρέσβεων ὑπὸ τῆς βουλῆς. εἰ δέ φησιν οὗτος, δειξάτω καὶ παρασχέσθω, κἀγὼ καταβαίνω. ἀλλʼ οὐκ ἔστιν. εἰ μὲν τοίνυν ταὐτὰ πάντες ἐπρεσβεύομεν, δικαίως οὐδένʼ ἐπῄνεσεν ἡ βουλή· δεινὰ γὰρ τὰ πεπραγμένα πᾶσιν· εἰ δʼ οἱ μὲν τὰ δίκαιʼ ἔπραττον ἡμῶν, οἱ δὲ τἀναντία, διὰ τοὺς πεπονηρευμένους, ὡς ἔοικε, τοῖς ἐπιεικέσι συμβεβηκὸς ἂν εἴη ταύτης τῆς ἀτιμίας μετεσχηκέναι.

33 πῶς οὖν ῥᾳδίως πάντες εἴσεσθε τίς ποτʼ ἔσθʼ ὁ πονηρός; ἀναμνήσθητε παρʼ ὑμῖν αὐτοῖς τίς ἐσθʼ ὁ κατηγορῶν τῶν πεπραγμένων ἐξ ἀρχῆς. δῆλον γὰρ ὅτι τῷ μὲν ἠδικηκότι σιγᾶν ἐξήρκει καὶ διακρουσαμένῳ τὸν παρόντα χρόνον μηκέτʼ εἰς λόγον περὶ τῶν πεπραγμένων αὑτὸν καθιστάναι, τῷ δὲ μηδὲν ἑαυτῷ συνειδότι δεινὸν εἰσῄει, εἰ δεινῶν καὶ πονηρῶν ἔργων δόξει κοινωνεῖν τῷ σιωπῆσαι. εἰμὶ τοίνυν ὁ κατηγορῶν ἐξ ἀρχῆς ἐγὼ τούτων, τούτων δʼ οὐδεὶς ἐμοῦ.

← Önceki 11 / 117 Sonraki →

Şifre Yenileme