Şiir 3
qua fandi vis lata patet, sive orsa libebat
Aoniis vincire modis seu voce soluta
spargere et effreno nimbos aequare profatu.
Exsere semirutos subito de pulvere vultus,
Parthenope, crinemque adflato monte sepultum
105
pone super tumulos et magni funus alumni,
quo non Munichiae quicquam praestantius arces
doctaque Cyrene Sparteve animosa creavit.
si tu stirpe vacans famaeque obscura iaceres
nil gentile tenens, illo te eive probabas
110
Graiam atque Euboico maiorum sanguine duci.
ille tuis totiens praestabat tempora sertis,
cum stata laudato caneret quinquennia versu
ora supergressus Pylii senis oraque regis
Dulichii specieque comam subnexus utraque.
115
non tibi deformes obscuri sanguinis ortus
nec sine luce genus (quamquam fortuna parentum
artior expensis ): etenim te divite ritu
ponere purpureos Infantia legit amictus
stirpis honore datos et nobile pectoris aurum.
120