Şiir 1
et famulos lassare greges et vincere planctus
Fataque et iniustos rabidis pulsare querelis
caelicolas solamen erat. licet ipse levandos
ad gemitus silvis comitatus et amnibus Orpheus
adforet atque omnis pariter matertera vatem,
25
omnis Apollineus tegeret Bacchique sacerdos:
nil cantus, nil fila deis pallentis A verni
Eumenidumque audita comis mulcere valerent:
tantus in attonito regnabat pectore luctus!
nunc etiam ad planctus refugit iam plana cicatrix,
30
dum canimus, gravibusque oculis uxorius instat
imber, habentne pios etiamnum haec lumina fletus?
mira fides! citius genetrix Sipyleia fertur
exhausisse genas, citius Tithonida maesti
deficient rores aut exsatiata fatiscet
35
mater Achilleis hiemes adfrangere bustis.
macte animi! notat ista deus, qui flectit habenas
orbis et humanos propior Iove digerit actus,
maerentemque videt: lectique arcana ministri!
hinc etiam documenta capit, quod diligis umbram
40