Şiir 1
incubat amissae mersumque in corde dolorem
saevus agit, qualis conspecta coniuge segnis
Odrysius vates positis ad Strymona plectris
obstupuit tristemque rogum sine carmine flevit,
ille etiam erecte rupisset tempora vitae.
205
ne tu Tartareum chaos incomitata subires,
sed prohibet mens fida ducis mirandaque sacris
imperiis et maior amor.Quis carmine digno
exsequias et dona malae feralia pompae
perlegat? omne illic stipatum examine longo
210
ver Arabum Cilicumque fluit floresque Sabaei
Indorumque arsura seges praereptaque templis
tura Palaestinis, simul Hebraeique liquores
Coryciaeque comae Cinyreaque germina: et altis
ipsa toris Serum Tyrioque umbrata recumbit
215
tegmine, sed toto spectatur in agmine coniunx
solus;. in hunc magnae flectuntur lumina Romae
ceu iuvenes natos suprema ad busta ferentem:
is dolor in vultu, tantum crinesque genaeque
noctis habent, illam tranquillo fine solutam
220