Şiir 1
linquo equidem thalamos, salvo tamen ordine mortis,
quod prior: exegi longa potiora senecta
tempora; vidi omni pridem te flore nitentem,
vidi altae propius propiusque accedere dextrae,
non in te fatis, non iam caelestibus ullis
185
arbitrium: mecum ista fero. tu limite coepto
tende libens sacrumque latus geniumque potentem
inrequietus ama, nunc, quod cupis ipse iuberi,
da Capitolinis aeternum sedibus aurum,
quo niteat sacri centeno pondere vultus
190
Caesaris et propriae signet cultricis amorem
sic ego nec Furias nec deteriora videbo
Tartara et Elysias felix admittar in oras.’
haec dicit labens sociosque amplectitur artus
haerentemque animam non tristis in ora mariti
195
transtulit et cara pressit sua lumina dextra.
At iuvenis magno flammatus pectora luctu
nunc implet saevo viduos clamore penates,
nunc ferrum laxare cupit, nunc ardua tendit
in loca—vix retinent comites—. nunc ore ligato
200