Şiir 2
floribus innumeris et olenti spargere nimbo.
tu modo fronte rosas, violis modo lilia mixta
excipis et dominae niveis a vultibus obstas.
Ergo dies aderat Parcarum conditus albo
vellere, quo Stellae Violentillaeque professus
25
ciamaretur hymen, cedant curaeque metusque,
cessent mendaces obliqui carminis astus,
Fama tace: subiit leges et frena momordit
ille solutus amor: consumpta est fabula vulgi
et narrata diu viderunt oscula cives.
30
tu tamen attonitus, quamvis data copia tantae
noctis, adhuc optas permissaque numine dextro
vota paves, pone, o dulcis, suspiria, vates,
pone: tua est. licet expositum per limen aperto
ire, redire gradu: iam nusquam ianitor aut lex
35
aut pudor, amplexu tandem satiare petito—
contigit!—et duras pariter reminiscere noctes.
Digna quidem merces, et si tibi Iuno labores
Herculeos, Stygiis et si concurrere monstris
Fata darent, si Cyaneos raperere per aestus.
40