Şiir 1
longo Marte domas. quod si te nostra tulissent
saecula, temptasses me non audente profundo
ire lacu. sed Roma tuas tenuisset habenas.’
Cedat equus, Latiae qui contra templa Diones
Caesarei stat sede fori—quem traderis ausus
85
Pellaeo, Lysippe. duci, mox Caesaris ora
mirata cervice tulit—vix lumine fesso
explores, quam longus in hunc despectus ab illo.
quis rudis usque adeo, qui non, ut viderit ambos,
tantum dicat equos quantum distare regentes?
90
Non hoc imbriferas hiemes opus aut Iovis ignem
tergeminum, Aeolii non agmina carceris horret
annorumve moras: stabit, dum terra polusque,
dum Romana dies. huc et sub nocte silenti,
cum superis terrena placent, tua turba relicto
95
labetur caelo miscebitque oscula iuxta,
ibit in amplexus natus fraterque paterque
et soror: una locum cervix dabit omnibus astris.
Utere perpetuum populi magnique senatus
munere. Apelleae cuperent te scribere cerac
100