Şiir 3
ille mihi tua damna dies compescere cantu
suadet: et ipse tuli quos nunc tibi confero questus.
Non tibi clara quidem, senior placidissime, gentis
linea nec proavis demissum stemma, sed ingens
supplevit fortuna genus culpamque parentum
45
occuluit. nec enim dominos de plebe tulisti,
sed quibus occasus pariter famulantur et ortus,
nec pudor iste tibi: quid enim terrisque poloque
parendi sine lege manet? vice cuncta reguntur
alternisque premunt, propriis sub regibus omnis
50
terra; premit felix regum diademata Roma;
hanc ducibus frenare datum; mox crescit in illos
imperium superis, sed habent et numina legem:
servit et astrorum velox chorus et vaga servit
luna nec iniussae totiens redit orbita lueis,
55
et—modo si fas est aequare iacentia summis—
pertulit et saevi Tirynthius horrida regis
pacta, nec erubuit famulantis fistula Phoebi.
Sed neque barbaricis Latio transmissus ab oris:
Smyrna tibi gentile solum portusque verendo
60
