Şiir 7
unum, quaeso, diem deos silentum
exores: solet hoc patere limen
ad nuptas redeuntibus maritis.
haec te non thiasis procax dolosis
falsi numinis induit figura,
125
ipsum sed colit et frequentat ipsum
imis altius insitum medullis,
ac solacia vana subministrat
vultus, qui simili notatus auro
stratis praenitet incubatque somno
130
securae. procul hinc abite, Mortes:
haec vitae genialis est origo.
cedat luctus atrox genisque manent
iam dulces lacrimae dolorque festus,
quicquid fleverat ante, nunc adoret.
135