Şiir 4
Psittace, dux volucrum, domini facunda voluptas,
humanae sollers imitator, psittace, linguae,
quis tua tam subito praeclusit murmura fato?
hesternas, miserande, dapes moriturus inisti
nobiscum, et gratae carpentem munera mensae
5
errantemque toris mediae plus tempore noctis
vidimus, adfatus etiam meditataque verba
reddideras. at nunc aeterna silentia Lethes
ille canorus habes, cedat Phaethontia vulgi
fabula: non soli celebrant sua funera cygni.
10
At tibi quanta domus rutila testudine fulgens,
conexusque ebori virgarum argenteus ordo,
argutumque tuo stridentia limina cornu,
et, querulae iam sponte, fores! vacat ille beatus
carcer et augusti nusquam convicia tecti!
15
Huc doctae stipentur aves, quis nobile fandi
ius Natura dedit: plangat Phoebeius ales
auditasque memor penitus dimittere voces
sturnus et Aonio versae certamine picae,
quique refert iungens iterata vocabula perdix,
20