Carmina

←

Carmina Catullus, Gaius Valerius

İngilizce İngilizce LAT

Bölümler

Şiir 1 1–10 Şiir 2 1–13 Şiir 3 1–18 Şiir 4 1–27 Şiir 5 1–13 Şiir 6 1–17 Şiir 7 1–12 Şiir 8 1–19 Şiir 9 1–11 Şiir 10 1–34 Şiir 11 1–24 Şiir 12 1–17 Şiir 13 1–14 Şiir 14 1–23 Şiir 14a 1–3 Şiir 15 1–19 Şiir 16 1–14 Şiir 17 1–26 Şiir 18 1–4 Şiir 19 1–21 Şiir 20 1–21 Şiir 21 1–13 Şiir 22 1–21 Şiir 23 1–27 Şiir 24 1–10 Şiir 25 1–13 Şiir 26 1–5 Şiir 27 1–7 Şiir 28 1–15 Şiir 29 1–24 Şiir 30 1–12 Şiir 31 1–14 Şiir 32 1–11 Şiir 33 1–8 Şiir 34 1–24 Şiir 35 1–18 Şiir 36 1–20 Şiir 37 1–20 Şiir 38 1–8 Şiir 39 1–21 Şiir 40 1–8 Şiir 41 1–8 Şiir 42 1–24 Şiir 43 1–8 Şiir 44 1–21 Şiir 45 1–26 Şiir 46 1–11 Şiir 47 1–7 Şiir 48 1–6 Şiir 49 1–7 Şiir 50 1–21 Şiir 51 1–16 Şiir 52 1–4 Şiir 53 1–5 Şiir 54 1–5 Şiir 55 1–32 Şiir 56 1–7 Şiir 57 1–10 Şiir 58 1–5 Şiir 59 1–5 Şiir 60 1–5 Şiir 61 Şiir 62 1–66 Şiir 63 1–93 Şiir 64 1–408 Şiir 65 1–24 Şiir 66 1–94 Şiir 67 1–48 Şiir 68 1–40 Şiir 68a 1–120 Şiir 69 1–10 Şiir 70 1–4 Şiir 71 1–6 Şiir 72 1–8 Şiir 73 1–6 Şiir 74 1–6 Şiir 75 1–4 Şiir 76 1–26 Şiir 77 1–6 Şiir 78 1–10 Şiir 79 1–4 Şiir 80 1–5 Şiir 81 1–6 Şiir 82 1–4 Şiir 83 1–6 Şiir 84 1–12 Şiir 85 1–2 Şiir 86 1–6 Şiir 87 1–4 Şiir 88 1–8 Şiir 89 1–6 Şiir 90 1–6 Şiir 91 1–10 Şiir 92 1–4 Şiir 93 1–2 Şiir 94 1–2 Şiir 95 1–10 Şiir 96 1–6 Şiir 97 1–12 Şiir 98 1–6 Şiir 99 1–16 Şiir 100 1–8 Şiir 101 1–10 Şiir 102 1–4 Şiir 103 1–4 Şiir 104 1–4 Şiir 105 1–2 Şiir 106 1–2 Şiir 107 1–8 Şiir 108 1–6 Şiir 109 1–6 Şiir 110 1–8 Şiir 111 1–4 Şiir 112 1–2 Şiir 113 1–4 Şiir 114 1–6 Şiir 115 1–8 Şiir 116 1–8

İngilizce İngilizce Latince

Şiir 8

Woe-full Catullus! cease to play the fool

And what thou seest dead as dead regard!

Whilòme the sheeniest suns for thee did shine

When oft-a-tripping whither led the girl

By us beloved, as shall none be loved. 5

There all so merry doings then were done

After thy liking, nor the girl was loath.

Then certès sheeniest suns for thee did shine.

Now she’s unwilling: thou too (hapless!) will

Her flight to follow, and sad life to live: 10

Endure with stubborn soul and still obdure.

Damsel, adieu! Catullus obdurate grown

Nor seeks thee, neither asks of thine unwill;

Yet shalt thou sorrow when none woos thee more;

Reprobate! Woe to thee! What life remains? 15

Who now shall love thee? Who’ll think thee fair?

Whom now shalt ever love? Whose wilt be called?

To whom shalt kisses give? whose liplets nip?

But thou (Catullus!) destiny-doomed obdure.

← Önceki bölüm Şiir 8 · 1 / 1 Sonraki bölüm →

Agora Sokakları

Symposion Agora CAT Silenos Khaire Kerameikos Yayınlar Angelos Keryks Skolia Sepet Docs

Üyelik

Dil ve Tema

Dil Seçimi

TR EN

Tema Seçimi