Kitap 4
53.2
ad quorum famam hostium — iam enim in Latinum Hernicumque transcenderant agrum — dilectum habentem Valerium consulem M. Menenius tribunus plebis, legis agrariae lator, cum inpediret auxilioque tribuni nemo invitus sacramento diceret,
53.3
repente nuntiatur arcem Carventanam Caruentanam ab hostibus occupatam esse.
53.4
ea ignominia accepta cum apud patres invidiae Menenio fuit, tum ceteris tribunis, iam ante praepaiatis praeparatis intercessoribus legis agrariae, praebuit iustiorem causam resistendi collegae.
53.5
itaque cum res diu ducta per altercationem esset, consulibus deos hominesque testantibus, quidquid ab hostibus cladis ignominiaeque aut iam acceptum esset aut inmineret, culpam penes Menenium fore, qui dilectum impediret, Menenio contra vociferante,
53.6
si iniusti domini possessione agri publici cederent, se moram dilectui non facere, decreto interposito novem tribuni sustulerunt certamen
53.7
pronuntiaveruntque ex collegii sententia C. Valerio consuli se, damnum aliamque coercitionem adversus intercessionem collegae dilectus causa detractantibus militiam 7inhibenti, auxilio futuros esse.
53.8
hoc decreto consul armatus cum paucis appellantibus tribunum collum torsisset, metu ceteri sacramento dixere. Ductus ductus exercitus ad Carventanam Caruentanam arcem,
53.9
quamquam invisus infestusque consuli erat, inpigre primo statim adventu deiectis, qui in praesidio erant, arcem recipit;
