Kitap 32
17.9
id consul aegre passus nec eam ignominiam ad unius modo oppugnandae moram urbis sed ad summam universi belli pertinere ratus, quod ex momentis parvarum plerumque rerum penderet,
17.10
purgato loco, qui strage semiruti muri cuniulatus cumulatus erat, turrem ingentis altitudinis magnam vim armatorum multiplici tabulato portantem promovit
17.11
et cohortes in vicem sub signis, quae cuneum Macedonum — phalangem ipsi vocant — , si possent, vi perrumperent, emittebat.
17.12
sed ad loci angustias, baud haud late patente intervallo diruti muri, genus armorum pugnaeque hosti aptius erat.
17.13
ubi conferti hastas ingentis longitudinis prae se Macedones obiecissent, velut in constructam densitate clipeorum testudinem Romani pilis nequiquam emissis cum strinxissent gladios,
17.14
neque congredi propius neque praecidere hastas poterant, et, si quam incidissent aut praefregissent, hastile fragmento ipso acuto inter spicula integrarum hastarum velut vallum explebat.
17.15
ad hoc et muri pars adhuc integra utraque tuta praestabat latera, nec ex longo spatio aut cedendum aut impetus faciendus erat, quae res turbare ordines solet.
17.16
accessit etiam fortuita res ad animos eorum firmandos; nam cum turris per aggerem parum densati soli ageretur,
17.17
rota una in altiorem orbitam depressa ita turrim inclinavit, ut speciem ruentis hostibus, trepidationem † insanam superstantibus armatis praebuerit.
18.1
cum parurn parum quicquam succederet, consul minime aequo animo comparationem militum generisque armorum fieri patiebatur,
