Kitap 22
53.12
in haec verba, M. L. Cacili, iures postulo ceterique, qui adestis; qui non iuraverit, in se hunc gladium strictum esse sciat.”
53.13
haud secie pavidi, quam si victorem Hannibalem cernerent, iurant omnes custodiendosque semet ipsos Scipioni tradunt
54.1
eo tempore, quo haec Canusii agebantur Venusiam ad consulem ad quattuor milia et quingenti pedites equitesque, qui sparsi fuga per agros fuerant pervenere.
54.2
eos omnes Venusini per familias benign benigne accipiendos curandosque cum divisissent, in singulog singulos equites togas et tunicas et quadrigatos nummos quinos vicenos et pediti denos et arma, quibus deerant, dederunt,
54.3
ceteraque publice ac privatim hospitaliter fact facta certatumque, ne a muliere Canusina populus Venusinua Uenusinus officiis vinceretur.
54.4
sed gravius onus Busae multitude multitudo faciebat. et iam ad decem milia hominum erant; Appiusque et Scipio,
54.5
postquam incolumem esse alterum consulem acceperunt, nuntium extemplo mittunt, quantae secum peditum equitumque copiae essent, sciscitatumque simul utrum Venusiam adduci exercitum an manure manere iuberet Canusi.
54.6
Varro ipse Canusium copias traduxit. et iam aliqua species consularis exercitus erat, moenibusque se certe, etsi non armis, ab hoste videbantur defensuri.
54.7
Romam ne has quidem reliquias superesse civium sociorumque, sed occidione occisum cum ducibus exercitum deletasque omnes copias allatum fuerat.
